Frå mors mage vart eg fødd med kullsvart hår, som etter
eit par år blei gyllent blondt,
og som etter eit år eller to blei ganske så mørkt igjen.
Då eg nådde den kritiske aldar av 14
ville eg ha blondt hår sånn som alle andre
fjortisar på tidleg 2000-talet.
Jaja. Då eg modnast vart det naturleg hårfarge og pannelugg
som gjaldt. Dette gjaldt visst i fleire år.
Heilt fram til då eg drista meg til ein livslang draum om
villt, krøllete og stort hår.
Denne draumen blei kanskje trekvart oppfylt med permanent i 3. klasse.
Blei ikkje akkurat slik eg hadde tenkt..
Same dag eg slutta på UiS, farga eg håret mitt raudt.
Snakk om ungdomsoppgjør på ein og same dag!!
Då eg dro på Oslobesøk til Tonje, gjekk me på fjong frisørsalong
og klippa av det meste. Krøllane og raudfargen.
Tilbake til røtene frå tenåra.
Pannelugg, men med ein moden vri; kort!
Etter den tid har luggen vakse ut, lengda blitt lengre og fargen variert i små nyansar.
Dette mest på grunn av at eg har blitt student og
hårklipp er ein luksus eg sjelden unnar meg.
Så no satsar eg på den naturlege, uanstrengte, hippie-looken.
Eg sparar så mykje penger på å gå "au naturel".
3 kommentarer:
Ah, the hair-memories.
Guri så mye galskap vi har hatt på hodet du og jeg....
Men du var da sneisen med kort hår, om enn du liker dine lange lokker best ;)
you are beautiful, no matter what they say..! rødt, blondt, eller brunt, du er uansett heit!
du e forresten flink te å oppdatere bloggen din. ja, eg skal skjerpe meg og gjøre d samme straks..
klemS
eg syns du kler midtskill best!!!!!:D:D
Post a Comment